De val

goed
dat ik je niet vroeger kende

dat er intussen nog zijn
om wie ik geven kan
die me niet laten zinken
hoe zwaar ik ook ben
die me blijven zoeken
naar waar ik ook ren
die me blijven roepen
hoe ver ook mijn stem

goed
dat ik je niet vroeger kende

dat ik intussen weet
dat
hoe rauw ook de val
er boeien zijn
die ik grijpen kan
en
hoe hard ik ook
naar beneden knal
er sterke armen wachten
als ik uit de jouwe val

goed
dat ik je niet vroeger kende

en dus zou moeten weten
maar ook nu nog
amper geloven kan
dat ik zo breken
en toch weer dansen zal
dat ik zo treuren
en toch weer lachen zal
dat ik jou zo missen
en toch vergeten zal

© Nikki


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.