Hap moed

Wat je vandaag

ook doet,

hap moed.

 

Open je raam,

laat de zon

of de regen,

vallen op je

snoet.

 

Knipoog naar

het roodborstje,

dat zich even

in je leven laat vallen,

als een vrolijke

sproet.

 

Weet dat er

zoveel kan

en zo weinig

echt moet.

 

Zet dan de ene

voor de andere

en weer

de andere

voor de ene

voet.

 

Adem diep in

en hap moed,

wat je

vandaag

ook doet.

 

© Nikki


			

Ruisend groen

Bruin vlindert knus

rond de wattenpropjes

op geblakerde stelen.

Een erehaag 

van beige pluimen

brengt reverences.

Een reiger zeilt door het grijs.

Er is geel,

er is bruin,

maar er ruist nog 

het groen.

Bont drukt zich 

in de graskant,

geel spiedt ze 

door de sprieten.

De beek duikt onder,

nu de kwaakvossen

niet meer

voor haar zingen.

Blauwe krijgers dansen

over het pad.

Er is geel,

er is bruin,

maar er ruist nog 

het groen.

Zwart verheft zich fier 

op de hoogste 

dorre top

van de dood.

De eerste takken 

rollen op hun rug

voor de eerste storm.

Grauw rommelt

de verte.

Maar er ruist nog 

het groen.

Het groen van

een laatste

luie

zomerzoen.

In de schemer

poetst de herfst 

steels

zijn blazoen.

© Nikki

Zachter

haar hand is zachter

haar tred is lichter
dan die van
de rest van ons

zij fluistert
in tinten sneeuw

ze vangt de tijd
doet hem
knielen

het broze
weet zich
gekoesterd
bij haar

de zee
praat met haar
haar hartslag
golft in
haar atelier

haar hart is puurder

haar blik reikt verder
dan die van
de rest van ons

© Nikki

Opening pop-up kunstgalerij

Gisteren, zondag 7 juni openden dan eindelijk de deuren van onze pop-up Kunstgalerie Schorpioentje te Oud-Turnhout. 20 kunstenaars sloegen de handen in elkaar met een even gevarieerd als geslaagd resultaat.

Nog elke zondag in juni, mits reservatie, te bezoeken tussen 14-17u !

Reserveer uw bezoek hier

https://paulcezanne.be/reserveren-voor-expo-schorpioentje.html

Zie mij

Zie mij
voor wie ik ben,
til mij
uit het duister.

Wek me tot leven
met je handen,
niets meer dan
je handen.

Graaf me uit,
tast naar
mijn ziel.

Kneed mij
tot wie ik ben,
boetseer mijn hart
op mijn gezicht.

Roep mij
tussen de lijnen
tevoorschijn,
leg mijn
ogenblik
vast.

Vang mijn
hier en nu,
kroon
de herinnering
aan mijn zijn.

Zie mij,
toon mij,
laat me
zien.

© Nikki

Hebt u het liever van horen zeggen ? Beluister dan hier het gedicht !