wanneer je gedicht een song wordt …

Dagen, weken, maanden al beheerst de lockdown, maar voor velen ook de quarantaine, het dagelijkse leven. Niets is nog zoals het was.

Ik had niet echt veel woorden voor die eerste die eerste onwezenlijke weken, wel een heel sterk gevoel dat alles overnam. Een kort gedicht, Quarantaine, was wat uit mijn pen vloeide …

Maar ook in tijden als deze laat creativiteit zich niet kooien, en ontstond er, elk vanuit ons kot, een even spontane als fantastisch leuke samenwerking tussen singer-songwriter Kris Ratiau (zanger van Broncko Music) en mezelf, die we ook nu nog verderzetten.

Het resultaat werd een nummer, ééntje om iedereen een hart onder de riem te steken. Want er mogen dan wel versoepelingen zijn, velen onder ons moeten zich nog altijd isoleren, omdat ze tot een risicogroep behoren, of omdat ze besmet of nog herstellend zijn, of wonen in een instelling of een woonzorgcentrum, waar de mogelijkheden tot bezoek nog steeds erg beperkt zijn.

Ook nu blijft het gemis dus nog groot …en zoals we allemaal wel weten is het leven mooier wanneer je (samen) zingt !

Quarantaine .. nu ook op iTunes en Spotify, veel luisterplezer !

Nikki

Schipdonker

tussen wal en
schipdonker
wandel ik
trager dan ooit

wals ik
met de bomen
mijn handen op hun schors,
verklap ik hen
mijn dromen,

tussen wal en
schipdonker
hervindt de vallei
haar adem
nu de mijne stokt

slingert de beek
zich een weg en
weeft sterrenkroos
stille tapijten
boven duizenden
dikkopjes
in haar lome schoot

op haar oevers
houden jonge
neteltoppen
de adem in
en wachten
geduldig
op argeloos
ontblote kuiten

tussen wal en
schipdonker
brullen kikkers me na,
voelt buiten
niet meer als buiten
en binnen als
buiten zinnen

en ik wandel er
trager dan ooit

© Nikki