Ruisend groen

Bruin vlindert knus

rond de wattenpropjes

op geblakerde stelen.

Een erehaag 

van beige pluimen

brengt reverences.

Een reiger zeilt door het grijs.

Er is geel,

er is bruin,

maar er ruist nog 

het groen.

Bont drukt zich 

in de graskant,

geel spiedt ze 

door de sprieten.

De beek duikt onder,

nu de kwaakvossen

niet meer

voor haar zingen.

Blauwe krijgers dansen

over het pad.

Er is geel,

er is bruin,

maar er ruist nog 

het groen.

Zwart verheft zich fier 

op de hoogste 

dorre top

van de dood.

De eerste takken 

rollen op hun rug

voor de eerste storm.

Grauw rommelt

de verte.

Maar er ruist nog 

het groen.

Het groen van

een laatste

luie

zomerzoen.

In de schemer

poetst de herfst 

steels

zijn blazoen.

© Nikki