Poolster

je brak alle
geplaveide paden open
ging zomaar lopen
met het licht

braak als een akker
lig ik te hopen
voor de koude kus
van de maan gezwicht

mijn ziel rolt zich
in het grind
ik smeek het God,
schreeuw het in de wind,
roep om mijn moeder, 
als een kind

zeg me wanneer
keert het licht weer

ik ging het zoeken
had ik de kracht
het duister nooit
zo lang aan de macht

de Poolster heerst
over de nacht 
verkilt me tot op het bot
als ze naar me lacht

mijn ziel rolt zich
in het grind
ik smeek het God
schreeuw het in de wind
roep om mijn moeder
als een kind

zeg me wanneer
keert het licht weer.

© Nikki