Verwrangen

slapeloos
nacht na nacht
maan na maan
verlangt hij naar
de troost van
haar heupen
die hem wiegen kon

rusteloos
zoekt hij haar
kus na kus
bed na bed
delend
met velen
die haar niet zijn

als bezeten
overschrijft hij haar
teken na teken
blad na blad
tot alles
barstensvol
van haar is

verbeten
verdrinkt hij haar
glas na glas
fles na fles
na de roes
op elke bodem
in haar ogen
starend

© Nikki